چکیده با توجه به رشد روز افزون فناوری و همچنین پیشرفت در فضای دیجیتال، صنایع خلاق رسانهای به عنوان یکی از صنایع بزرگ و مؤثر در جهان شناخته میشوند؛ که به عبارتی این صنایع میتوانند به عنوان یک منبع عظیم درآمد برای کشورها باشند. فقدان سیاست های صحیح و اصولی با نگاه به مختصات کشور ایران و همچنین از طرفی ضعف هایی که در رابطه با سیاست هاى مقطعی در حوزه صنایع خلاق رسانه ای در این سال ها دیده شده، این پژوهش را برآن داشت تا به ارائه سیاستگذارى صنایع خلاق رسانه ای در جهت رشد اقتصادی کشور ایران اهتمام ورزد. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش شبکه مضامین به روش تحلیل مضمون در ٣ مضمون فراگیر،10 مضمون سازماندهنده و 67 مضمون پایه از میان15 مصاحبه با خبرگان و مطلعین کلیدی استخراج شدند و براساس نظریه ها و مدل هایی در حوزه صنایع خلاق رسانه ای با رویکرد اقتصادی تجزیه و تحلیل شده اند. در نهایت باید بیان کرد، چهار ضلعی حمکرانی کشور، صنعتگران، دانشگاهیان و خلاقان باید به توسعه صنایع خلاق رسانهای توجه ، هماهنگی و همکاری بیشتری داشته باشند و سرمایه گذاری مادی و معنوی لازم را در این صنایع انجام دهند دهند
زارع شهرآبادی,علیرضا , مطهری نژاد,سید مجید و اسماعیلی طبا,سید مرتضی . (1402). سیاستگذاری در صنایع خلاق رسانهای در جهت رشد اقتصاد کشور ایران. پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین, 1(1), 35-59. doi: 10.22034/mcr.2023.181960
MLA
زارع شهرآبادی,علیرضا , , مطهری نژاد,سید مجید , و اسماعیلی طبا,سید مرتضی . "سیاستگذاری در صنایع خلاق رسانهای در جهت رشد اقتصاد کشور ایران", پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین, 1, 1, 1402, 35-59. doi: 10.22034/mcr.2023.181960
HARVARD
زارع شهرآبادی علیرضا, مطهری نژاد سید مجید, اسماعیلی طبا سید مرتضی. (1402). 'سیاستگذاری در صنایع خلاق رسانهای در جهت رشد اقتصاد کشور ایران', پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین, 1(1), pp. 35-59. doi: 10.22034/mcr.2023.181960
CHICAGO
علیرضا زارع شهرآبادی, سید مجید مطهری نژاد و سید مرتضی اسماعیلی طبا, "سیاستگذاری در صنایع خلاق رسانهای در جهت رشد اقتصاد کشور ایران," پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین, 1 1 (1402): 35-59, doi: 10.22034/mcr.2023.181960
VANCOUVER
زارع شهرآبادی علیرضا, مطهری نژاد سید مجید, اسماعیلی طبا سید مرتضی. سیاستگذاری در صنایع خلاق رسانهای در جهت رشد اقتصاد کشور ایران. پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین. 1402;1(1):35-59. doi: 10.22034/mcr.2023.181960