قرآن کریم

1. ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر. (2010 م). البدایه و النهایه. بیروت: دار الفکر.
2. امیرکاوه، سعید؛ و شعیب اسلامی. (1395 هـ.ش). «روش اقناع مخاطب در نهج‌البلاغه». پژوهش‌های اجتماعی اسلامی. س 22. ش 3.
3. آزاد ارمکی، تقی؛ و هاله لاجوردی. (1382 هـ.ش). «هرمنوتیک بازسازی یا گفتگو». نامه علوم اجتماعی. ش 21.
4. حسینی، زهرا؛ و رها زارعی‌فرد. (1399 هـ.ش). «تحلیل فراگفتمان‌های تعاملی در خطبه‌های نهج‌البلاغه». زبان‌شناسی و گویش‌های خراسان. س 12. ش 23.
5. حکمتی، علیرضا. (1396 هـ.ش). مروری بر نظریه‌های انگیزش. تبریز: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی تبریز.
6. دهقان، رحیم. (1396 هـ.ش). «بررسی تطبیقی ابعاد انگیزش اخلاقی در اندیشه علامه طباطبایی و فینیس». اخلاق وحیانی. س 5. ش 12.
7. رحمتی، سجاد؛ سحر کاوندی؛ و محسن جاهد. (1399 هـ.ش). «انگیزش اخلاقی از دیدگاه فخرالدین رازی». پژوهش‌نامه اخلاق. دوره 13. ش 4.
8. رحیمی، اکرم؛ و مهدی عبدالهی‌پور. (1400 هـ.ش). «نقش هیجان‌های حب و بغض در انگیزش اخلاقی با نگرشی به آیات و روایات». فصلنامه علمی تحقیقات کاربردی در حوزه قرآن و حدیث. س 1. ش 1.
9. رحیمی، رضوان. (1395 هـ.ش). «جستاری درباره دگرگونی‌های انواع ادبی در حماسه». مجلۀ علمی - پژوهشی زبان و ادبیات فارسی دانشگـاه آزاد اسلامی واحـد فسا. س 7. ش 1. پیاپی 14.
10. رضائیان، علی. (1384 هـ.ش). انتظار عدالت و عدالت در سازمان. تهران: سمت.
11. رفعت، محسن؛ و بشیر سلیمی. (1399 هـ.ش). «بازخوانی شیوه‌های فهم بستر تاریخی امام علی (ع) در نهج‌البلاغه، مطالعه موردی: شروح ابن‌ابی‌الحدید، ابن‌میثم، میرزاحبیب خویی، شوشتری و مغنیه». پژوهش‌نامه علوی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. س 11، ش 1.
12. ریاحی‌مهر، باقر؛ و سیدعیسی مسترحمی. (1394 هـ.ش). «نقش فضای صدور در فهم نهج‌البلاغه». پژوهشنامه نهج‌البلاغه. س 3. ش 11.
13. شاملو، سعید. (1383 هـ.ش). آسیب‌شناسی روانی. چ 7. تهران: رشد.
14. شهیدی، سیدجعفر. (1387 هـ.ش). «مردم کوفه از زبان امیرمؤمنان علی (ع)». پژوهش‌های نهج‌البلاغه. ش 23 و 24. ص 127 - 133.
15. شیخ سنگ‌تجن، شهین. (1399 هـ.ش). «بررسی نشانگر‌های فراگفتمان تعاملی در قرآن». مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. س 4. ش 3.
16. صالح، صبحی. (1414 هـ). نهج‌البلاغه. قم: دار الهجرة.
17. صالحی‌زاده، عبدالهادی. (1390 هـ.ش). «درآمدی بر تحلیل گفتمان میشل فوکو؛ روش‌های تحقیق کیفی». معرفت فرهنگی اجتماعی. س 2. ش 3.
18. فامیان، علی‌رضا قلی؛ و مریم کارگر. (1393 هـ.ش). «تحلیل مقالات کتاب‌های زبان‌شناسی ایران بر اساس الگوی فراگفتمان هایلند». پژوهش‌های زبان‌شناسی. س 5. ش 2.
19. فرضی‌شوب، منیره؛ فرشته فرضی‌شوب؛ و زهره شاه‌قاسمی. (1393 هـ.ش). «اصول مخاطب‌شناسی از دیدگاه امام علی (ع) در نهج‌البلاغه». فصلنامه سراج منیر. پیاپی 16.
20. کاویانی، محمد؛ و محمدرضا کریمی. (1390 هـ.ش). «منابع انگیزش اخلاقی با رویکرد تطبیقی بین دیدگاه علامه طباطبایی و مازلو». دوفصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات اسلام و روان‌شناسی. س 5. ش 9.
21. کرم‌پور، زهرا؛ ولی‌الله حسومی؛ و حسین خاکپور. (1393 هـ.ش). «اقناع مخاطب در نهج‌البلاغه». فصلنامه پژوهشنامه نهج‌البلاغه. س 3. ش 9.
22. کریمی، محمود؛ و سعید طاووسی مسرور. (1389 هـ.ش). «انگیزه‌های سیاسی در جعل روایات مدح و ذم بلاد». دانش سیاسی. س 6.
23. کاوندی، زینب. (1393 هـ.ش). «انگیزه Motive»؛ در:

http://pajoohe.ir

24. مصباح یزدی، محمدتقى. [بی‌تا]. «درس‌چهل‌ویکم: از انسانیّت تا ...»؛ در:

https://mesbahyazdi.ir

25. مکارم شیرازی، ناصر. (1386 هـ.ش). پیام امام امیرالمؤمنین (ع). چ 1. تهران: دار الکتب الاسلامیة‏.
26. ویسی، اله؛ حسین میرزایی‌نیا؛ و سیدمحمدحسین جعفری. (1390 هـ.ش). «تحلیل هرمنوتیکی بخش‌هایی از نهج‌البلاغه (نمونه‌پژوهی نقد برخی اصحاب رسول (ص) و زن)». پایان‌نامه. دانشگاه حکیم سبزواری. دانشکده الهیات و معارف اسلامی.

Hyland, K(2005). Metadiscourse: Exploring writing in interaction, London: Continuum.