پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین

پژوهشنامه رسانه و ارتباطات نوین

تحلیل سیاستی سازمان صداوسیما در حوزه برنامه‌سازی برای نوجوانان؛ مورد مطالعه: شبکه امید

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته سیاست‌گذاری فرهنگی، دانشگاه امام صادق، تهران، ایران
2 دکترای تخصصی، استاد دانشکده معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران، ایران
10.22034/mcr.2025.391289.1030
چکیده
نوجوانان در جایگاه آینده‌سازان جامعه همواره یکی از مخاطبین اصلی رسانه‌ها بوده‌اند. در همین راستا سازمان صداوسیما برای افزایش توجه به مخاطبین نوجوان، ابتدا در سال 1394 اقدام به تأسیس شبکه کودک و نوجوان و سپس در سال 1395 اقدام به تأسیس شبکه امید در جایگاه شبکه‌ای اختصاصی برای نوجوانان کرد.
در این پژوهش از طریق گفتگو با خبرگان و با استفاده از روش «تحلیل مضمون»، سیاست‌های سازمان صداوسیما در حوزه برنامه‌سازی برای نوجوانان بررسی شده است. این پژوهش در راستای اهداف خود شبکه امید را به طور خاص مورد مطالعه قرار داده است. نتایج تحلیل در راستای پاسخ به پرسش‌های تحقیق در قالب بررسی وضعیت موجود و مطلوب و ارائه پیشنهادهای سیاستی به ‌منظور ارتقای وضعیت موجود و نیل به وضعیت مطلوب ارائه شده است. تحلیل یافته‌های پژوهش بر اساس مدل چرخه سیاستی در پنج مرحلۀ شناخت مسئله، ارائه راهکار، مشروعیت‌بخشی به راهکار، اجرای راهکار و ارزیابی و تحلیل در دو وضعیت موجود و مطلوب بیان شده است. نتایج تحلیل بیان می‌کند سازمان صداوسیما و شبکه امید در راستای رشد رسانه نوجوان در سه سطح اسناد سیاستی، مخاطب‌شناسی و برنامه‌سازی در رسانه به مفاهیمی همچون ارتقای کمّی و کیفی برنامه‌ها، توجه ویژه به نوجوانان، اصلاح روابط سازمانی و درک مؤلفه‌های شخصیتی نوجوانان در سیاست‌های خود توجه بیشتری داشته باشند.
کلیدواژه‌ها

قرآن کریم [بی‌تا]؛ ترجمه ناصر مکارم شیرازی؛ قم: دارالقرآن کریم.
اسماعیلی، مرجان (1390 ش)؛ «آسیب‌شناسی ساختاری برنامه‌های زنده کودک سیمای جمهوری اسلامی ایران با مطالعه موردی برنامه "عمو پورنگ" و "فیتیله جمعه تعطیله"»؛ پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صداوسیما جمهوری اسلامی ایران.
اشتریان، کیومرث (1391 ش)؛ مقدمه‌ای بر روش سیاست‌گذاری فرهنگی؛ تهران: جامعه‌شناسان.
اشتریان، کیومرث (1388 ش)؛«روش‌شناسی مستندسازی تجربیات سیاستی»؛ روش‌شناسی علوم انسانی، دوره پانزدهم، ش 60.
باهنر، ناصر (1390 ش)؛ دین، رسانه و کودک؛ تهران: انتشارات نهج.
پستمن، نیل (1395 ش)؛ نقش رسانه‌های تصویری در زوال دوران کودکی؛ ترجمه: صادق طباطبایی؛ تهران: اطلاعات.
تورکل، شری (1380 ش)؛ پیام یونسکو؛ سال سی‌ودوم، ش 364.
جعفری، فرشته (1391 ش)؛ «استفاده از برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای: دگرگونی در باورها، نگرش‌ها و رفتارهای دینی دختران نوجوان تهرانی»؛ پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران.
جنکینز، ریچارد (1996 م)؛ هویت اجتماعی؛ ترجمه: اکبر احمدی؛ تهران: آگاه.
روشندل اربطانی، طاهر (1397 ش)؛ سیاست‌گذاری رسانه‌ای؛ تهران: دانشگاه تهران.
زمانی، نعیم (1395 ش)؛ «بررسی معیارهای مطلوب جدول پخش (کتداکتور) برنامه‌های شبکه تلویزیونی امید»؛ پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه سوره.
شعاری‌نژاد، علی اکبر (1389 ش)؛ روان‌شناسی رشد؛ تهران: امیر کبیر.
کمالی، یحیی (1397 ش)؛ «روش‌شناسی تحلیل مضمون و کاربرد آن در مطالعات سیاست‌گذاری عمومی»؛ نشریۀ سیاست‌گذاری عمومی، دوره 4، ش 2.
لطف‌آبادی، حسین (1390 ش)؛ روان‌شناسی‌ رشد 2؛ تهران: سمت.
مختاریان‌پور، مجید و فهیمه صمدی (1396 ش)؛ «خط‌مشی‌گذاری سازمان صداوسیما در حوزه برنامه‌سازی کودک و نوجوان»؛ پژوهش‌های ارتباطی، سال بیست‌و‌چهارم، ش 2.
نصراللهی، صادق و محمدمهدی شریعتمدار (1392 ش)؛ اصول برنامه‌سازی دینی کودک؛ تهران: انتشارات نهج.
نصیری، منصور (1391 ش)؛ «نگاهی به نظریه رشد اخلاقی کالبرگ»؛ در:

B2n.ir/n34197.

Allison, B. N. (2000). Parent-adolescent conflict in early adolescence: Research and implications for middle school programs. Journal of Family and Consumer Sciences Education, 18, 1-6.

Freedman, D.(2010).Media Policy Silences: The Hidden Face of Communications

Harris RJPiA. Embracing your demons: An overview of acceptance and commitment therapy. 2006;12(4):70.

Hutchison, David (1999) Media Policy, Blackwell

King, N.& Horrocks, C.(2010), Interviews in Qualitative Research, London: Sage Publication.

Miles, M.B.& Huberman, A.M.(1994), Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook, Thousand

Ragin, C.(1987), The Comparative Method: Moving beyond Qualitative and Qualitative Strategies, Berkeley: University of California Press.